zondag 25 september 2011 17:11

Verslag spooktocht Vledderveen

door  Ine Bles

Spooktocht Vledderveen 2011   Ingestuurd door Ronald Lichtenberg.


In de avond van 23 september werden in Vledderveen een aantal mensen omgetoverd tot heksen, spoken en monsters. Het huis van de familie Koopman leek dan die avond ook meer op een spookhuis, dan een normaal huis. Beetje bij beetje verdwenen deze griezels het Vledderbos in. Ondertussen in het zaaltje van café Bos verzamelden de deelnemers die zich hadden opgegeven voor een spooktocht. Zij wisten toen nog niet wat hun te wachten stond...

 

De sfeer zat er goed in bij de deelnemers en tegen 21.00 uur kon de eerste groep vertrekken in de GRIEZELBUS, begeleid door een spook! Geen idee waarheen...

In de bus werd de spanning opgebouwd, want wie is dat spook toch die achter in de bus zit en maar niks zegt? Dan stopt de bus midden in het donker en stapt de groep uit. Een klein lampje in de verte, daar dan maar naartoe. Een monnik komt uit de bossen met een bel in zijn hand en begint het verhaal van moord en doodslag te vertellen. Een klein lampje met veel te weinig licht krijgen de deelnemers mee om de route in het bos te volgen. De route volgen... dat is geen probleem, breeklampjes genoeg te zien. Maar dan recht tegen de bult op lopen, aan het eind van het pad staat iets, niet te zien wat, toch maar doorlopen. Langzaam verdwijnt er een groep het bos in.

In het zaaltje maakt zich ondertussen een andere groep gereed om ook in de griezelbus te stappen. Met een biertje op gaat het wel, Bang? nee hoor natuurlijk is niemand nog bang...

Gegil in het bos, loopt er een man ineens op het pad. Nou als dat alles is... maar dan een lawaai, valt er een ketting uit de boom, precies in een ijzeren emmer!

Een stukje verder het bos in staat een huisje, ja hoor daar zal wel iets zijn wordt er meteen gedacht. Bijna niemand die dapper naar binnen durft, een enkeling durft het.

Midden in het bos loopt er iemand vastgebonden aan een touw op het pad, de man in het gele regenpak met de panty over zijn hoofd en bijl in de hand zorgt ervoor dat de vastgebonden jongen niet meer gilt, alleen begint de groep nu wel te gillen....

Een aantal mensen durft het niet langer aan en vluchten het bos uit. Verstandig, want verder op de route loopt de groep ineens door de mist, uit de mist verschijnt iets dat zegt dat ze snel door moeten lopen. Rustig loopt de groep verder richting de parkeerplaats in het bos. Dat zal dan wel het einde zijn denken ze. Totdat ze bij de enkels worden gegrepen en een toeter ze de andere kant opstuurt. Een stukje over het fietspad, paadje in, paadje uit. Bij de kettingzagen aangekomen dachten de deelnemer misschien wel: ‘Waar zijn we aan begonnen????’ Gelukkig zien ze aan het eind van het pad leuke lampjes en kaarsjes. Drie heksen staan de groep op te wachten. O nee wat gaat er nu gebeuren? Het zijn vriendelijke heksen en iedereen krijgt een scheutje ...... ja wat was dat nu eigenlijk wat we daar gehad hebben? De heksen vertellen dat dit het eind van de route is, terug naar het zaaltje waar een gehaktbal wacht.

Rond middernacht kwamen de "spoken" ook nog even het zaaltje binnen, om nog een keer kennis te maken met de in totaal 8 groepen die meededen.

Al met al was het een zeer geslaagde avond.